Wie heeft een LEI-code nodig in Nederland?

Wie heeft een LEI nodig? Voor een Nederlandse onderneming wordt een LEI-code onder meer relevant wanneer zij via een bank of broker in rapportageplichtige financiële instrumenten handelt of een derivatencontract aangaat. Niet iedere bv hoeft er een te hebben: bij andere toepassingen wordt de code alleen gebruikt als die beschikbaar is, of kan een financiële klant erom vragen.

Wat dit betekent in Nederland

Een Nederlandse bv die overtollige middelen via haar bank in obligaties wil beleggen, moet rekening houden met een verzoek om haar LEI-code voordat de bank de transactie uitvoert. Een handelsonderneming die valutarisico afdekt met valutatermijncontracten, krijgt met de identificatie voor derivatenrapportage te maken. Voor een softwarebedrijf kan de aanleiding anders zijn: een bank die klant is, vraagt mogelijk om een LEI-code voor haar DORA-informatieregister. Dat verzoek betekent niet dat iedere Nederlandse softwareleverancier verplicht een LEI-code moet aanvragen.

Nederlandse ondernemingen staan ingeschreven in het Handelsregister van de Kamer van Koophandel (KVK). De LEI-uitgever controleert de referentiegegevens aan de hand van dat register en het KvK-nummer. Controleer daarom welke gegevens bij de onderneming horen voordat u een aanvraag indient; een LEI-code identificeert de rechtspersoon, niet een losstaande handelsnaam.

De AFM, DORA update 7 (EN) meldde in augustus 2026 dat zij het informatieregister tweemaal had opgevraagd bij alle entiteiten die onder DORA vallen. Bij de eerste uitvraag accepteerde de EBA 40% van de registers; in 2026 steeg dat percentage naar 94%. Voor een Nederlandse ICT-leverancier verklaart deze aandacht voor de registers waarom een financiële klant om identificatiegegevens kan vragen.

Voor een nieuwe aanvraag vermeldt de LEIFast-prijspagina € 49 voor één jaar, € 135 voor drie jaar en € 195 voor vijf jaar. De GLEIF-vergoeding is inbegrepen; belasting wordt toegevoegd waar dat vereist is. LEIFast is registratieagent van WM Datenservice, een door GLEIF geaccrediteerde LEI-uitgever, en geeft zelf geen LEI-codes uit.

Wanneer is een LEI-code verplicht?

De vraag is niet alleen of uw organisatie een onderneming is, maar vooral welke transactie zij verricht en welke rapportage daarbij hoort. Dit overzicht scheidt gevallen met een identificatievereiste van situaties waarin een klant om een code kan vragen.

Situatie	Regel	Wie vraagt om de code?
Een rechtspersoon koopt of verkoopt rapportageplichtige financiële instrumenten.	MiFIR en de bijbehorende regels voor transactierapportage.	De bank of broker die de transactie rapporteert.
Een onderneming sluit een derivatencontract, zoals een valutatermijncontract.	EMIR-rapportage vereist identificatie met een LEI-code.	De partij die de derivatenrapportage verzorgt, ook als rapportage is gedelegeerd.
Een tegenpartij sluit een effectenfinancieringstransactie.	SFTR schrijft rapportage met LEI-identificatie voor.	De partij die de transactie rapporteert.
Een ICT-dienstverlener levert diensten aan een financiële instelling.	DORA kent regels voor identificatie in het informatieregister; voor rechtspersonen binnen de Unie is ook de EUID een mogelijkheid.	De financiële klant kan om de LEI-code vragen.

Beleggen via een bank of broker: MiFIR

Volgens Verordening (EU) nr. 600/2014 (MiFIR), artikel 26, lid 6, gebruikt een beleggingsonderneming een LEI-code om klanten die rechtspersonen zijn in haar transactierapportages te identificeren. Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/590 (RTS 22), artikel 13, leden 2 en 3, bepaalt dat zij de betreffende dienst niet verleent voordat zij de code van een daarvoor in aanmerking komende klant heeft ontvangen. Zij controleert ook of de code aan ISO 17442 voldoet, in de wereldwijde LEI-databank staat en bij de klant hoort. Dit is de achtergrond van ‘geen LEI, geen transactie’ voor een bv die via haar bank rapportageplichtige obligaties koopt.

Derivaten, effectenfinanciering en ICT-diensten

Verordening (EU) nr. 648/2012 (EMIR), artikel 9, lid 1, verlangt rapportage van derivatencontracten en wijzigingen of beëindigingen daarvan, uiterlijk op de volgende werkdag. Dat raakt ook niet-financiële tegenpartijen. Voor de identificatie van onder meer een tegenpartij die rechtspersoon is, schrijft Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1860, artikel 3, een LEI-code voor. Tegenpartij 1 en de entiteit die verantwoordelijk is voor rapportage moeten bij rapportage ook zorgen dat hun LEI-referentiegegevens volgens de voorwaarden van de geaccrediteerde uitgever zijn vernieuwd.

Voor repo’s, effectenuitlening en andere effectenfinancieringstransacties bevat Verordening (EU) 2015/2365 (SFTR), artikel 4, een rapportageplicht uiterlijk op de volgende werkdag; het rapportageformaat omvat LEI-codes. Bij ICT-dienstverleners is het onderscheid anders. Uitvoeringsverordening (EU) 2024/2956, artikel 3, lid 5, laat financiële entiteiten hun ICT-leveranciers die rechtspersoon zijn identificeren met een geldige, actieve LEI-code of een EUID, en waar beschikbaar met beide. Voor rechtspersonen buiten de Unie mag alleen de LEI-code worden gebruikt. Lees ook wat dit voor ICT-dienstverleners onder DORA in Nederland betekent.

Wanneer wordt een LEI-code alleen gebruikt als die beschikbaar is?

Een vermelding van de LEI-code in een regeling schept niet altijd een plicht om er een aan te vragen. Maak vooral onderscheid tussen een bestaande code doorgeven en een nieuwe code moeten verkrijgen:

• Verordening (EU) 2023/1113, artikel 4, voorziet bij geldovermakingen in vermelding van de actuele LEI-code van betaler en begunstigde waar die bestaat, of anders een beschikbare gelijkwaardige officiële identificatiecode. Zij verplicht een onderneming niet om een LEI-code aan te vragen.
• Verordening (EU) 2024/886, artikel 5 quater, lid 1, onder b, staat toe dat de bank voor verificatie van een begunstigde die rechtspersoon is, naast het IBAN een identificatiecode zoals een LEI-code, EUID of fiscaal nummer gebruikt. Ook dit is geen algemene LEI-plicht.
• Verordening (EU) 2024/1624 (AMLR), artikel 22, lid 1, zal vanaf 10 juli 2027 gelden. Zij zal onder meer banken verplichten de LEI-code van een zakelijke klant te verzamelen indien beschikbaar, maar verplicht die klant niet er een aan te vragen. Op de datum van dit artikel is die bepaling dus nog niet van toepassing.

Een bv die geen transacties of contracten heeft waarvoor LEI-identificatie vereist is en ook niet door een financiële klant om een code wordt gevraagd, heeft daarom niet automatisch een LEI-code nodig. Beoordeel de concrete activiteit en vraag bij twijfel uw adviseur of toezichthouder welke verplichtingen voor uw situatie gelden.

Bestaande LEI-code controleren en een nieuwe aanvragen

Volgens GLEIF – The Legal Entity Identifier (LEI) is de LEI-code een unieke alfanumerieke code van 20 tekens op basis van ISO 17442. Iedere code hoort bij één entiteit en verwijst naar referentiegegevens uit gezaghebbende lokale bronnen. Die gegevens zijn vrij toegankelijk.

1. Zoek de rechtspersoon eerst op in GLEIF LEI Search. De openbare zoekfunctie toont ook of een gevonden registratie de status ISSUED of LAPSED heeft.
2. Controleer of de gevonden code bij de juiste rechtspersoon hoort. Is de registratie verlopen, lees dan wat een verlopen LEI-code voor een Nederlandse onderneming betekent.
3. Is er nog geen code, verzamel dan de gegevens van de rechtspersoon en controleer het KvK-nummer. Volgens GLEIF – Get an LEI: find LEI issuing organizations kunt u een uitgever gebruiken die voor uw rechtsgebied is geaccrediteerd; die hoeft niet in Nederland gevestigd te zijn.

Wilt u een nieuwe code laten registreren, gebruik dan het aanvraagformulier voor een nieuwe LEI-code en houd de gegevens van uw rechtspersoon bij de hand. Voor een bestaande code is er ook een pagina over LEI-overdracht.